การกัดแบบเกลียวขึ้นกับการกัดแบบธรรมดาเมื่อความลึกตัดเชิงรัศมี ≤ 0.5·D: ผิวงาน การสึก แรง และสิ่งที่เครื่องของคุณต้องรองรับ

ตรวจช่องว่างของระบบส่งกำลังก่อนจะให้น้ำหนักกับข้อดีด้านผิวงาน

การกัดแบบเกลียวขึ้นดึงเครื่องมือเข้าหาชิ้นงาน บนเครื่องที่มีช่องว่างของระบบส่งกำลัง โต๊ะเครื่องอาจถูกลากเข้าไปในรอยตัด ดังนั้นข้อดีด้านผิวงานและการสึกจึงมีอยู่เฉพาะบนเครื่องที่แข็งแรงและมีช่องว่างต่ำ กรณีที่แย่ที่สุดคือฟันเครื่องมือเข้าคาดโต๊ะและดันชิ้นงานเข้าหาเครื่องมือเต็มจำนวนของช่องว่าง ซึ่งทำให้ช่องว่างนั้นบวกเข้าไปในแรงเฉือนเศษที่ใช้งานจริง³ นี่คือเหตุผลที่ช่างกลึงด้วยมือถูกสอนให้ไม่กัดแบบเกลียวขึ้นเด็ดขาด ในขณะที่ช่าง CNC ถูกสั่งให้กัดแบบเกลียวขึ้นเมื่อใดที่ปลอดภัย¹³ หากเครื่องของคุณเป็นรุ่นเก่าหรือมีช่องว่างที่เห็นได้ชัด ให้ถือว่าการกัดแบบธรรมดาคือค่าเริ่มต้น และอย่าคิดประโยชน์ด้านผิวงานหรือการสึกไว้เลย หลายแหล่งเห็นตรงกันว่าการกัดแบบเกลียวขึ้นต้องการช่องว่างที่ต่ำหรือมีการชดเชย และความแข็งแรงสูง แต่ไม่มีแหล่งใดให้ค่าช่องว่างที่การกัดแบบนี้จะปลอดภัย³⁷⁸

เหตุใดความลึกตัดเชิงรัศมีที่เล็กจึงเอื้อต่อการกัดแบบเกลียวขึ้น

ที่ ae ≤ 0.5·D การกัดแบบเกลียวขึ้นทำงานด้วยมุมคมมีผลบวก คำแนะนำจึงคือให้ใช้วิธีนี้ โดยตั้งอยู่บนข้อสมมติว่าช่องว่างต่ำหรือไม่มี และทำได้อย่างปลอดภัย³ ภาพจะเปลี่ยนไปเมื่อรอยตัดเชิงรัศมีลึกขึ้น จนถึง 3/4 ของเส้นผ่านศูนย์กลางเครื่องมือ ทิศทางการกัดแทบไม่มีผล แต่ตั้งแต่ 3/4 ถึง 1× เส้นผ่านศูนย์กลาง รูปทรงของเครื่องมือบังคับให้ตัดแบบเทียบเท่ามุมคมติดลบ ซึ่งกระทบอายุเครื่องมืออย่างหนัก จึงให้ความสำคัญกับการกัดแบบธรรมดา¹³ ดังนั้นการเลือกทิศทางจึงไม่ใช่กฎเดียวสำหรับทั้งชิ้นงาน ถ้ารอบตกแต่งของคุณอยู่ที่ ae ≤ 0.5·D ให้ระบุว่าเป็นการกัดแบบเกลียวขึ้น แต่ถ้ามีรอบที่เปิดกว้างถึง 0.75–1·D รอบนั้นเป็นการตัดสินใจแยกต่างหาก และการกัดแบบธรรมดาคือทิศทางที่ปลอดภัยกว่า³

ตั้งอัตราป้อนสำหรับการตัดที่มีความลึกตัดน้อยเป็นอันดับแรก

เมื่อความลึกตัดต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของเส้นผ่านศูนย์กลางเครื่องมือ เศษที่เกิดขึ้นจริงจะบางกว่าอัตราป้อนต่อฟันที่ตั้งโปรแกรมไว้ เพราะเครื่องมือไม่ได้กินเข้าไปเต็มความหนาเศษ⁴¹³ เศษที่บางเกินไปจะถูกถูไถแทนที่จะตัด และทำให้เครื่องมือสึกก่อนกำหนด ดังนั้นอัตราป้อนจึงต้องเพิ่มขึ้นจนกว่าจะได้แรงเฉือนเศษตามที่ตั้งใจ⁴ เรื่องนี้มีผลต่อการเปรียบเทียบทิศทางการกัด: หากคุณตั้งโปรแกรมการกัดแบบเกลียวขึ้นที่ ae ≤ 0.5·D โดยไม่มีการแก้ค่าการบางเศษ คุณก็กำลังเปรียบเทียบการตัดแบบถูไถกับการตัดแบบถูไถ และข้อดีด้านผิวงานกับการสึกก็จะไม่ปรากฏ ให้ระวังมุมชิ้นงานด้วย เพราะความลึกตัดและมุมที่มุมนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาก ซึ่งเป็นจุดที่เกิดการสั่นสะเทือน¹³

ข้อดีด้านผิวงานและการสึกมีค่ามากเพียงใดในความจริง

การกัดแบบเกลียวขึ้นตัดจากหนาไปบาง ฟันเครื่องมือจึงถูกโหลดที่จุดเข้าสู่งาน แทนที่จะถูไถไปตามผิวก่อน นี่คือกลไกเบื้องหลังผิวงานที่ราบเรียบกว่าและการสึกด้านข้างที่สม่ำเสมอกว่า ซึ่งผู้เผยแพร่หลายรายรายงานว่าเกิดขึ้นกับการกัดแบบเกลียวขึ้น เมื่อเทียบกับการสึกที่กระจุกอยู่ที่จุดเข้าและความเสี่ยงที่ขอบตัดยกสูงขึ้นในการกัดแบบธรรมดา¹⁶⁷ ให้ถือว่าขนาดของข้อดีนี้ยังไม่มีการวัดเป็นตัวเลข ไม่มีแหล่งใดในชุดนี้ให้ค่า Ra หรือ Rz ของทั้งสองทิศทางที่ ae ≤ 0.5·D และไม่มีแหล่งใดให้อายุเครื่องมือเป็นนาทีหรือเป็นจำนวนชิ้น ตัวเลขอายุเครื่องมือที่มีอยู่ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้ — ดูหัวข้อถัดไปก่อนที่จะนำการประหยัดจากการสึกไปตั้งต้นทุนทางธุรกิจ

การยึดชิ้นงาน: แรงกดลง กับ แรงยกขึ้น

การกัดแบบเกลียวขึ้นทิศทางแรงตัดลงและเข้าหาเครื่องมือ ซึ่งกดชิ้นงานลงยังโต๊ะและทำให้การยึดชิ้นงานในการกัดผิวหน้าง่ายขึ้น¹⁷ การกัดแบบธรรมดาผลักชิ้นงานขึ้นและออกห่างจากเครื่องมือ จึงต้องการการยึดที่แน่นและทนทานกว่าเพื่อไม่ให้ชิ้นงานเลื่อนหรือสั่น ซึ่งอาจทำให้การออกแบบฟิกซ์เจอร์ยากขึ้นและเพิ่มเวลาจัดเซ็ตเครื่อง⁶⁷ สำหรับชิ้นงานที่ยึดงานเบา ๆ ความต่างนี้อาจตัดสินทิศทางได้เพียงอย่างเดียว มีข้อควรรู้ที่เป็นอีกด้านหนึ่ง: เพราะเวกเตอร์แรงของการกัดแบบธรรมดาขนานเกือบขนานกับทิศการป้อน ค่าความคลาดเคลื่อนจากการโก่งอาจต่ำกว่า แม้แรงจะมีขนาดใหญ่กว่า⁵¹² การชั่งน้ำหนักของข้อแลกเปลี่ยนนี้คือหัวข้อของส่วนถัดไปเรื่องผนังบาง

การระบายเศษในรอยตัดลึกหรือรอยตัดปิดมิด

ในการกัดแบบเกลียวขึ้น เศษจะถูกปัดไปด้านหลังเครื่องมือ ออกจากเส้นทางที่เครื่องมือกำลังจะเดินทางไป จึงมีการตัดเศษซ้ำน้อย¹ ในการกัดแบบธรรมดา เศษจะถูกพาขึ้นและร่วงลงด้านหน้าเครื่องมือ กลับเข้าสู่โซนตัด ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงการตัดเศษซ้ำและอาจทำให้ผิวงานแย่ลงและการสึกที่ขอบตัดยกสูงขึ้น¹⁶ ในรอยตัดลึกแบบกระเป๋าหรือรอยเจาะร่องที่เศษไม่มีที่ไหนไป ความต่างนี้เป็นเหตุผลจริงจังที่ควรเลือกการกัดแบบเกลียวขึ้น และน้ำหล่อแบบไหลล้างช่วยกรณีของการกัดแบบธรรมดาได้¹ นี่เป็นเหตุผลรอง ไม่ใช่สิ่งที่ทดแทนการตรวจช่องว่างของระบบส่งกำลัง

ผนังบางและงานตกแต่งที่โก่งง่าย: แหล่งอ้างอิงเห็นไม่ตรงกัน

ตรงนี้หลักฐานแยกออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งให้เหตุผลว่าแรงกดลงของการกัดแบบเกลียวขึ้นช่วยยันพื้นบางให้แนบกับผิวด้านล่าง และลดการสั่นสะเทือนได้ จึงเอื้อต่อการกัดแบบเกลียวขึ้นในงานตกแต่ง¹ อีกฝั่งบอกว่าเมื่อชิ้นงานโก่งง่าย โดยเฉพาะผนังบาง ควรเปลี่ยนไปใช้การกัดแบบธรรมดาในรอบตกแต่ง เพราะเวกเตอร์แรงของมันขนานเกือบขนานกับเส้นทางการเคลื่อนที่ และใส่คลื่นลงบนผนังน้อยกว่า⁵¹² ไม่มีแหล่งใดชี้ขาดว่าผลข้างใดมีอิทธิพลครอบงำ และไม่มีแหล่งใดให้ค่าเกณฑ์การโก่งที่ควรเปลี่ยนวิธี ตัดสินใจเป็นรายชิ้นงาน: หากความแข็งแรงของผนังเป็นจุดอ่อน ให้ทดลองรอบตกแต่งแบบธรรมดา หากพื้นบางและไม่มีอะไรรองรับ แรงกดลงของการกัดแบบเกลียวขึ้นคือเหตุผลที่สนับสนุนทางเลือกนี้

ตัวเลขอายุเครื่องมือ: ตัวไหนที่ควรเชื่อ

การกัดแบบเกลียวขึ้นมีการอ้างถึงการเพิ่มอายุเครื่องมือสองค่า จากเงื่อนไขที่ต่างกัน และไม่สามารถรวมเป็นค่าเดียวที่ตกลงกันได้¹¹¹ ใช้ตารางนี้เพื่อดูว่าแต่ละฝ่ายอ้างอะไรจริง ก่อนที่คุณจะเสนอตัวเลขการประหยัด

Before you request a quote

• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.
• Ask the supplier for model-specific evidence and record the condition that would change your buying decision.